Whitewashing

Whitewashing is een performance geïnitieerd door kunstenares Rébecca Chaillon en tot stand gekomen in samenwerking met schrijfster, regisseur en actrice-performer Aurore Déon. Dit performatieve en poëtische object, dat zich bij elke voorstelling een beetje aanpast en opnieuw uitvindt, is niet zomaar een variatie op Carte Noire nommée Désir, een voorstelling uit 2021, maar eerder de essentie ervan, het project dat eraan ten grondslag ligt. Sinds 2017 houdt een obsederende vraag ons bezig: hoe kunnen we spreken over onze situatie als zwarte vrouwen in Frankrijk? Een van de eerste organische openbaringen over deze voorstelling is de noodzaak om te werken met clichés en fantasieën, deze op het podium te laten ontvouwen en het werk te laten plaatsvinden in de ogen van de toeschouwers. Het enige wat telt, is ons koloniale, seksistische onderbewustzijn, dat zich op te vaak onzichtbare lichamen richt, in vraag stellen. De inspanning van de toeschouwers is voelbaar: ze worden uitgenodigd om geduld te hebben of juist ongeduldig te worden, zodat er iets verandert. Op het podium, net als in de samenleving.

Geserveerd door een duo met tegengestelde krachten. De ene, bijna beweegloos, verzonken in een bodem die nooit wit genoeg is, is degene die gemanipuleerd wordt maar de leiding heeft. En de andere, vrij, krachtig en vol sluwheid, laat ons niet uit het oog, wordt hooghartig, zij is de godin van de (her)opbouw. Samen ontrafelen ze rustig, door de gespannen beelden die ze oproepen en de tragische verhalen die ze vertellen, een geschiedenis van zwarte vrouwen. Hoe kun je bestaan en voor jezelf zorgen als zwarte vrouwen al zoveel jaren vastzitten aan de taak om de wereld te onderhouden? Dienen, op kinderen en ouderen van anderen passen, schoonmaken, haar doen, wassen, assisteren, beschermen, voeden. Zonder te sterven.

De koude, hoekige witte ruimte zweet, het onderhouden ervan is een Sisyfusarbeid. De voorstelling werkt met hypnotische contemplatie en pedagogische herhaling om de geesten te hervormen die zich willen bevrijden van een verblindend systeem. Zonder ooit de humor en de ondeugendheid te vergeten die, als olie, de vragen diep in de huidlagen doen doordringen.