L'Amulette

Op het podium nodigt Yasmine een artistiek team uit waarvan de trajecten elkaar kruisen in gedeelde ervaringen van marginaliteit(en). Om over zichzelf, over ons, te spreken, besluit Yasmine een of meerdere maskers te dragen en samen een collectief project voor vier performers op te zetten, waarbij ze haar artistieke universum vermengt met dat van anderen die, net als zij, in de marge leven. Samen erkennen ze dat hun verhalen zijn als Gruyère-kaas: gefragmenteerd, vol gaten en onvolledig. Ze bouwt haar/hun verhaal op in een imaginair landschap bevolkt door olijfbomen en lavendel; maar ook door kunstbloemen, gemaskerde personages, getekend met tover stiften; door verzamelde, verzonnen en getransformeerde geluiden; door archiefmateriaal en films die zijn teruggespoeld, versleten en vervormd.

L’Amulette (om een kasteel te bouwen, heb je een terrein nodig om het op te zetten) zal de vorm aannemen van een sprookje, geïnspireerd op die van Mouloud Mammeri, Shakespeare en de ‘J’aime lire’-boekjes uit onze kindertijd. In een beschaving die de voorkeur geeft aan het geschreven woord, de spraak en de rationaliteit, tracht het stuk de onzichtbare en eenheidskracht van de magische wereld om ons heen terug te vinden, die wereld waarin mondelinge tradities, de volkeren van de natuur en kinderen altijd al hebben geleefd.

Vertaald met DeepL.com (gratis versie)