CHAMP DE MARS

Het is een duo dat de stemmen combineert van een jonge vrouw die verdronken in een rivier is gevonden en haar moeder die probeert te begrijpen wat er met haar is gebeurd. Door de fictie centraal te stellen in een tragisch dialoogmechanisme tussen een meisje dat door haar partner is vermoord en vervolgens in de Deûle is gegooid, en haar moeder die om haar verdwijning rouwt, zoals Demeter dat zou doen voor Persephone, brengt het stuk een lang teruglopend lied dat terugkeert naar de bron om te begrijpen hoe leven en dood naast elkaar bestaan, met elkaar botsen of elkaar vernietigen. De tekst is bedoeld als een monoloog voor een actrice, begeleid door een andere vertolkster die niet spreekt. We willen van deze monoloog een rauw, fysiek oratorium maken, dat steunt op een enorme compliciteit en vertrouwen tussen twee vrouwelijke vertolkers. Bij zo'n pijnlijk onderwerp willen we een podium bieden dat gekenmerkt wordt door zachtheid en luisteren, als een tegengif.